Dieta dla naszych agam
10 0

Opublikowano przez:  w Agama brodata

        Dobrze nakarmiona agama, to szczęśliwa agama. Trzeba przyznać, że odpowiednia dieta bogata w witaminy to połowa sukcesu w naszej hodowli. Wpływa ona bezpośrednio na zdrowie i prawidłowy rozwój naszych smoków.

         Agamy brodate są drapieżnikami, ale nie pogardzą dobrą zieleniną. Ja osobiście BARDZO MOCNO zachęcam do podawania dużej ilości zróżnicowanego pokarmu roślinnego, który zapewnia agamom sporo witamin oraz przede wszystkim – wody. Jest to bardzo ważna część diety agam, która niestety jest bardzo często jest lekceważona przez hodowców.  Owady powinny stanowić ok 60% diety agam, a rośliny około 40%, a nawet skłaniałabym się do jeszcze większej ilości roślin, szczególnie zielonych.

          Ilość podawanego pokarmu, to sprawa indywidualna każdego gada. Są osobniki, które bez problemu najedzą się 5-6 świerszczami, raz na 2-3 dni, a zdarzają się agamy, które po zjedzeniu 20 dużych karaczanów dubia, ciągle siedzą przy szybie i biegają za palcem, bo chętnie schrupałyby więcej.

Ilość i częstotliwość karmienia zależy od wieku/wielkości smoka.

  • Maluszki (od 0 do 3 miesięcy) powinny być karmione 2-3 razy dziennie, albo mieć dostęp do pokarmu w misce cały czas,
  • Młode (od 3 do 12 miesięcy) powinniśmy karmić raz dziennie,
  • Dorosłe osobniki (powyżej 12 miesięcy) możemy karmić raz na 2-3 dni.

        Pokarm roślinny możemy podawać maluszkom już od pierwszych tygodni życia, jednak musimy liczyć się z tym, że młodziutkie agamy mogą nie być nim zainteresowane. Z doświadczenia mogę powiedzieć, że najlepiej rozpocząć przygodę z roślinami od zielonych, liściastych warzyw, takie jak bazylia, roszponka albo mlecz, trzykrotka. Nie powinniśmy jednak podawać zbyt wiele owoców, max raz w tygodniu. Niestety mają sporo cukru i tak, jak w przypadku ludzi, cukier kiepsko działa na „zęby” naszych podopiecznych.

        Agamy brodate powinny być karmione najwcześniej 2-3h po obudzeniu i się i nie później, jak 2-3 godziny przed snem. Wiąże się to z ich metabolizmem i możliwościami trawienia. Rano nie są jeszcze na to przygotowane i muszą się odrobinę nagrzać, a na noc nie powinny jeść, ponieważ w czasie snu ich metabolizm bardzo mocno zwalnia.

        Przejdźmy do pokarmu żywego. Wśród pokarmów zwierzęcych najchętniej wybierane przez hodowców są świerszcze i karaczany, ale można im również podawać inne bezkręgowce takie jak szarańcze, jedwabniki, niewielkie ilości drewnojadów i mącznika, mole woskowe oraz sporadycznie kręgowce – oseski mysie. Wiosną i latem można urozmaicić dietę gadów planktonem łąkowym – pasikonikami zielonymi, konikami polnymi i innymi szarańczakami, ćmami, pająkami itp. Bardzo ważne jest by łapać owady na czystych, oddalonych od miast łąkach! Jednak z tym planktonem bym jednak mocno uważała, nigdy nie wiemy, czy takie robaki nie przeniosą na nasze agamy jakichś pasożytów, albo chorób. Przy karmieniu pokarmem złapanym na łąkach trzeba pamiętać o częstym badaniu odchodów.

  • Świerszcze (domowy, kubański, bananowy) – zawierają mało tłuszczu i bardzo dużo białka, są doskonałe, jako podstawa diety, jednak są agamy, które mogą zjeść ich dziesiątki na raz, co wiąże się z wyższymi kosztami. Dodatkowo świerszcze są głośne, więc trzymanie ich w domu może być uciążliwe

  • Karaczan (turecki, argentyński, madagaskarski, brazylijski, zielony) – tak, jak w przypadku świerszczy mogą stanowić podstawę diety agam, ponieważ mają niską zawartość tłuszczu i wysoką zawartość białka. Najwygodniej jest wybrać gatunki, które nie wspinają się po płaskich, pionowych powierzchniach, dlatego z całego serca polecam karaczany argentyńskie (Blaptica dubia), sama używam ich, jako podstawę diety, moje agamy są zadowolone, a ja nie muszę martwić się o karaczany biegające samopas po hodowli 😉


‌‌

  • Szarańcza (wędrowna, pustynna) – bardzo chętnie zjadana przez agamy, bogata w wartości odżywcze może być podstawą diety naszych podopiecznych

‌‌‌‌

‌‌

  • Mącznik młynarek – mogą być uzupełnieniem diety, jednak nie należy podawać ich za często – mają twarde, chitynowe pancerzyki, które są słabo trawione przez agamy i zalegają w jelitach powodując zaczopowanie.3

‌‌‌‌‌‌‍

  • Drewnojad – znikoma ilość wartości odżywczych, jednak bardzo dużo tłuszczu i twardy, trudny do strawienia chitynowy pancerz. Mogą być podawane sporadycznie. Najlepiej skarmiać osobniki białe, miękkie, zaraz po wylince.

  • Mole woskowe – są dobrym urozmaiceniem diety, jednak nie mogą być jej podstawą. Zawierają dużo tłuszczu i bardzo mało białka. Przed podaniem należy zmiażdżyć aparaty gębowe, w przeciwnym razie mogą uszkodzić przewód pokarmowy agamy.

  • Plankton łąkowy (świerszcz polny, pasikonik zielony, konik polny brunatny, ślimak winniczek) – jest to dieta, która dobrze odwzorowuje nam naturalną dietę naszych agam, jest zdrowa i przez swoją różnorodność bogata w wiele witamin. Jednak z drugiej strony jest niebezpieczna, ponieważ nie mamy pewności, czy nie przeniesie zadnych chorób na nasze zwierzaki

  • Oseski mysie, szczurze – posiadają znaczną ilość wapnia, dlatego są bardzo dobre dla samic znoszących jaja. Jednak w zbyt dużych ilościach mogą powodować otłuszczenie, dlatego nie podawać częściej, jak 1-2 razy w miesiącu. Nie podajemy agamom mniejszym, niż 35 cm.

  • Gupiki – podawane rzadko, jako urozmaicenie diety

       W żadnym wypadku nie powinniśmy podawać agamom mięsa drobiowego, wołowego, wieprzowego, ani żadnego innego. Nie, nie można dać im piersi z kurczaka. Schabowy też odpada!

        Jak już wyżej wspominałam, pokarm rośliny jest ekstremalnie ważny w diecie agam, jednak bardzo często pomijany. Roślinki zapewniają agamom dobrą pracę jelit i dodatkowo bardzo dobrze je nawadniają. Cała zielenina powinna być dobrze umyta przed podaniem. Jeśli skarmiamy warzywa zerwane na dworze (mlecz, koniczyna i inne), musimy upewnić się, że nie ma w pobliżu ruchliwych dróg i innych zanieczyszczeń. Owoców nie powinniśmy podawać częściej, niż 1 raz w tygodniu. Zdecydowanie najlepsze i najzdrowsze dla agam są warzywa zielone, liście i zioła. Poniżej przygotowałam rozpiskę warzyw i owoców wraz z częstotliwością skarmiania.

 ‌

Rośliny przeznaczone do codziennego skarmiania:

  • Bazylia

  • Figi
  • Koniczyna (kwiaty i liście)
  • Mniszka lekarski (mlecz)
  • Dynia piżmowa
  • Lucerna (kiełki, dorosłe rośliny)
  • Melisa
  • Trzykrotka
  • Opuncja
  • Liście rzepy
  • Cykoria
  • Dynia żołędziowa
‍Rośliny, które można podawać okazjonalnie:

‌‌

  • Arbuz
  • Brokuły
  • Brzoskwinie
  • Fasola
  • Grejpfrut
  • Kalarepa
  • Kolendra
  • Koperek
  • Liście groszku
  • Liście malin
  • Liście truskawek
  • Maliny
  • Mango
  • Marchewka
  • Melon
  • Mięta
  • Morele
  • Natka marchewki
  • Ogórek
  • Papaja
  • Pasiatka zwisła
  • Rzeżucha
  • Rzodkiewka
  • Seler
  • Szparagi
  • Śliwki
  • Truskawki

 ‌

Rośliny, które powinny być skarmiane rzadko:

  • Ananas
  • Banany
  • Gruszki
  • Jabłka
  • Kalafior
  • Kiwi
  • Kukurydza
  • Mandarynki
  • Nektarynki
  • Papryka
  • Pomarańcze
  • Pomidor
  • Winogrona
  • Zielony groszek

  

Rośliny, które nie powinny być skarmiane NIGDY / są toksyczne

  • Awokado (TOKSYCZNE!!!)
  • Bluszcz
  • Kapusta
  • Konwalie
  • Liście akacji
  • Natka pietruszki
  • Rabarbar (TOKSYCZNY!!!)
  • Sałata
  • Szczaw
  • Szczypiorek
  • Szpinak
  • Tojad
  • Wilczełyko
  • Zielone części ziemniaków, pomidorów, papryki

Źródła

– Google images

Zostaw komentarz

* wymagane